שיעורי ההצבעה ההיסטוריים בחברה הערבית הפתיעו רק את היהודים | “חיכינו לבחירות האלה”
ג’אבר אבו־עסא, תושב הכפר ואדי ח’ליל שנהרס, מסביר: “רצינו להחליף את הממשלה שרק רצתה לדרוך עלינו ולהשפיל אותנו”.
ארבע שנים של פשיעה גואה והתעלמות שלטונית הספיקו כדי להניע המונים בחברה הערבית לצאת לקלפיות ולהצביע.
אלא שביום שאחרי, מתחילה לחלחל ההבנה שההישג בקלפיות עלול להתברר כחסר משקל, וכי לחברה הערבית אין שותף אמיתי בזירה הפוליטית. “לא שמענו מאיזנקוט אפילו תודה”, הם אומרים.
מאת: עודד שלום
نِسَبُ التصويت التاريخية في المجتمع العربي لم تُفاجئ سوى اليهود | «انتظرنا هذه الانتخابات»
يقول جابر أبو عيسى، أحد سكان قرية وادي الخليل التي هُدمت: «انتظرنا هذه الانتخابات، أردنا تغيير الحكومة التي لم ترغب إلا في الدوس علينا وإذلالنا».
أربع سنوات من تفشّي الجريمة وتجاهل الحكومة لمطالب المجتمع العربي كانت كافية لدفع الجماهير إلى التوجّه بكثافة إلى صناديق الاقتراع والتصويت.
لكن في اليوم التالي للانتخابات، بدأ يتضح أن الإنجاز الذي تحقق في صناديق الاقتراع قد يتبيّن أنه بلا وزن سياسي حقيقي، وأن المجتمع العربي لا يملك شريكًا حقيقيًا في الساحة السياسية.
ويقولون بمرارة: «لم نسمع حتى كلمة شكر من أيزنكوت».
بقلم: عوديد شالوم